Dlaczego rodzice, tak późno dowiadują się, że dziecko ma cukrzyce?
W zasadzie każdy może dostać cukrzycy w każdym wieku. Wiadomo, że są różne czynniki ryzyka, którymi niektórzy są obciążeni. Często u dzieci albo jest to choroba genetyczna, albo choroba autoimmunologiczna. W tym drugim przypadku może ona wystąpić w różnym wieku, organizm traktuje wtedy swoje komórki jak ciała obce i zaczyna je niszczyć, przez co komórki beta wysp Langerhansa w trzustce, przestają wytwarzać insulinę.
W moim przypadku tak właśnie było, a zachorowałam w wieku 18 lat. Jeżeli w rodzinie występuje cukrzyca, zalecam rodzicom regularnie kontrolować poziom cukru we krwi dziecka. Społeczeństwo nie jest uświadomione, czym w zasadzie jest cukrzyca. Choroba ta często kojarzona jest z osobami starszymi, przez co, nawet jeżeli u dziecka występują objawy tej choroby, rodzice nie potrafią tego rozpoznać i kiedy wykluczą wszystkie inne możliwości, dopiero wtedy pojawia się u nich myśl, że objawy te są charakterystyczne dla cukrzycy. I jest to główna przyczyna, dlaczego rodzice tak późno dowiadują się o chorobie u dzieci.
Czy standardowo, podczas wizyty u lekarza, jeśli są niepokojące objawy, kieruje się dzieci na badanie cukru?
Niestety nie. Nie jest to rutynowe badanie u dzieci. Nawet lekarze nie zawsze kojarzą objawy u dziecka z cukrzycą. W moim przypadku tak właśnie było. Gdy wspomniałam lekarce o moich dolegliwościach, uzasadniała to przygotowaniami do matury, stresem, aktywnością, młodym wiekiem. Strasznie dużo piłam (nawet 11 l dziennie!), dużo jadłam i strasznie szybko przy tym chudłam, byłam nerwowa i ciągle senna, miałam zmiany skórne, często bolał mnie brzuch, zaczęły się u mnie problemy z miesiączką. Jednak skoro lekarka na wszystko znalazła wytłumaczenie, to, po co miałam sobie wymyślać choroby? Podświadomie wiedziałam, że to cukrzyca, ale wszystko z siebie wyparłam. Jeżeli rodzice widzą u swoich dzieci coś niepokojącego, nie ma, na co czekać. Badanie poziomu cukru we krwi trwa niecałą minutę. Należy się o to upomnieć u lekarza.
Jakie objawy u dziecka powinny zaniepokoić rodzica?
Objawy to indywidualna sprawa. Najczęściej są to jednak: przewlekły ból brzucha, nienaturalne pragnienie (dziecko chce pić ciągle i ciągle i nie potrafi tego kontrolować), wzmożony apetyt, nudności, senność, apatyczność (zwłaszcza po jedzeniu), nerwowość, utrata masy ciała, mogą występować zmiany skórne (w jamie ustnej, pachwinach, mogą się pokazać ciągle nawracające jęczmienie), występuje częstomocz (wzmożone oddawanie moczu). Charakterystyczny jest też oddech. Jest to zapach acetonu, czyli dziecko będzie miało posmak kwaśny, jakby ciągle jadło kwaśne jabłka, taki będzie też zapach wydychanego powietrza.
Jakie rodzaje cukrzycy występują najczęściej u dzieci?
U dzieci najczęściej jest to cukrzyca typu 1, czyli tzw. Młodzieńcza, z innym rodzajem się nie spotkałam. U osób starszych występuje cukrzyca typu 2, tzw. starcza i występuje ona po czterdziestym roku życia.
Cukrzyca typu 1 wiąże się z podawaniem insuliny w formie iniekcji, czyli zastrzyku. Są do tego używane tzw. peny, czyli specjalne wstrzykiwacze insulinowe. Nie ma innej formy leczenia na ten typ cukrzycy. Po zachorowaniu to my przejmujemy funkcję naszej trzustki i zaczynami za nią pracować. Na ten typ cukrzycy nie ma innego lekarstwa, żadne tabletki, inhalatory, ani nic z tych rzeczy. Musimy ten hormon, czyli insulinę dostarczyć bezpośrednio do organizmu.
Monika Sułkowska
