Gdy decydujesz się na Sakrament Chrztu Św. dla swojego malucha, w pierwszej kolejności wybierz parafię w której ceremonia miałaby się odbyć. Gdy podejmiesz tą decyzję skontaktuj się z kancelarią parafialną.
Sakrament ten podlega ogólnym zasadom, jednak każda parafia ustala własne zwyczaje. W niektórych parafiach chrzciny odbywają się np. w drugą niedzielę miesiąca, w innych nie ma takiego czasowego wymogu. Niektóre parafie wymagają aby rodzice i chrzestni uczestniczyli w naukach przedsakramentalnych, inne zastępują to zaświadczeniem wydanym przez proboszcza.
Aby uniknąć niejasności warto więc udać się do parafii i dowiedzieć jakie są wymagane dokumenty. Zrób to co najmniej miesiąc przed planowaną ceremonią, aby mieć czas na przygotowanie wszystkich dokumentów.
Wymagane dokumentami:
- świadectwo urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego
- dokumenty tożsamości rodziców
- zaświadczenie z parafii zamieszkania, że dana osoba może pełnić funkcję matki lub ojca chrzestnego
- dane rodziców chrzestnych (imię i nazwisko, wiek, wyznanie, adres zamieszkania, stan cywilny)
- niektóre parafie wymagają dodatkowo świadectwa ślubu kościelnego rodziców.
Ważne: Jeżeli dziecko jest z innej parafii rodzice powinni przynieść pisemną zgodę swojego proboszcza na udzielenie Sakramentu Chrztu Św.
Rodzice chrzestni
Prawo kościelne wymaga, aby rodzice chrzestni spełniali następujące warunki:
- mieli ukończony 16 rok życia
- sami przyjęli sakramenty wtajemniczenia (chrzest, eucharystia, bierzmowanie)
- prowadzili życie zgodne z wiarą
Do Chrztu Św. wymagana jest biała szatka i świeca
Ważne:Wiele par, które nie mają ślubu kościelnego ma obawy, czy ich dziecko zostanie ochrzczone. Co na ten temat mówi prawo kanoniczne?
Zgoda przynajmniej jednego z rodziców i uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku, to jedyne warunki wymagane przez Kodeks Prawa Kanonicznego do godziwego ochrzczenia dziecka.
Wydana w roku 1975 „Instrukcja duszpasterska Episkopatu Polski o udzielaniu sakramentu chrztu świętego dzieciom” w kwestii dopuszczania dzieci do sakramentu chrztu stwierdza:
„Należy dopuszczać do chrztu wszystkie dzieci zgłoszone przez rodziców lub prawnych opiekunów, jeśli osoby te są wierzące i zobowiążą się, że dzieci będą wychowywane w wierze, w której zostaną ochrzczone.
Wychowanie w wierze oznacza: doprowadzenie dziecka do świadomej przyjaźni z Chrystusem, a to dokonuje się przez: przekazanie dziecku podstawowych prawd wiary i zasad moralności głoszonych przez Kościół katolicki, a przede wszystkim nauczenie dziecka modlitwy, włączenie go w życie wspólnoty katolickiej (Msza św. niedzielna), posyłanie na naukę religii, doprowadzenie do pełnego udziału w Eucharystii i do przyjęcia sakramentu bierzmowania oraz wprowadzenie w dojrzałe i odpowiedzialne życie chrześcijanina.
W związku z możliwością zaistnienia różnych sytuacji duszpasterskich ustala się:
a) Nie udzielać sakramentu chrztu św. małym dzieciom bez faktycznej wiedzy rodziców (opiekunów), lub wbrew ich woli.
b) Jeśli rodzice dziecka poprzestają na małżeństwie cywilnym, duszpasterz powinien starać się o doprowadzenie ich do zawarcia małżeństwa sakramentalnego przed chrztem dziecka. W przypadku wyraźnej odmowy, należy żądać na piśmie oświadczenia od rodziców dziecka i chrzestnych, że zobowiązują się wychować dziecko w wierze katolickiej. Również w wypadku, gdy rodzice żyją bez ślubu kościelnego z powodu przeszkód kanonicznych, należy żądać takiego oświadczenia.
c) Jeśli jedno z rodziców dziecka jest wierzące, a drugie nie, dziecku należy udzielić chrztu.
d) W zetknięciu się z trudnymi lub zawikłanymi problemami z zakresu chrztu, duszpasterz, w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem za owoce łaski tego sakramentu, powinien w poszczególne wypadki dokładnie wnikać, rozpatrzyć je, a następnie podjąć odpowiednią decyzję, lub w razie potrzeby zwrócić się do Ordynariusza”.
